این تکه ی بهشت

معجزه ی دستان توست مادرم :)

ناخواسته ...

مثل یه تار مو لا به لای خامه ی کیک :)

نفس کشیدن هم، سخت شده :)

میگفتم همه چی درست میشه!

گفت نه نمیشه میخوان طلاق بگیرن :(

همینجوری که پف کرده بود و میخواست بخوابه

از گوشه ی پنجره دزدکی اینورو نگاه میکرد :)

بیشعوری بعضی آدمها ارثیه ...

درست همون جایی وایسادیم

که پارسال هم وایساده بودیم :)

قاب آینه را میتوان بند زد

با قاب دل چه کنیم ...؟

دلش میخواست آخرین لحظه های

بودن در کنارش رو به یادگار ثبت کنه!

ولی عمرش به دنیا بود :)

سال نو رو رنگی رنگی شروع کردیم :)

به امید خوشرنگ تر شدن رنگ های زندگیمون :)