قورمه سبزی بود خونه ی مامانم اینا ...

خدایا جمعمون همیشه جمع باشه :)

دومین تحویلِ سالِ باهم بودنمون :)

به هم قول دادیم تلخی های ۹۶ رو فراموش کنیم

قول دادیم که باهم ۹۷ مون رو بسازیم ...

برای یک لحظه ...

تبدیل شدن عصاش به مار و نورانی شدن دستش

- هول شدم دعای تحویل سال یادم رفت

همشو اشتباهی خوندم :D

- بوی سبزه و عود و عطرِ سیب ...

- همه جا پُر از ماهی گُلی و

هفت سین های رنگارنگ ...

- خریدای دقیقه ی نود :)

گریه کردم از تصورِ نبودنش ...

میگفت دوست داشتم خودم برات گوشی بگیرم

میگفت دوست دارم فقط خودم بهت محبت کنم ...

میگفت دوست داشتم یه چیزی بگیرم

که همیشه داشته باشیش ...

گریه کردم، بغض کردم

خدایا خودشو برای همیشه داشته باشم ...

- کلاه فروشیِ کرج ...

- خر و پف کردناش

- خوابیدنامون توی عوارضی ساوه موقعِ رفت ...

- توی جاده بهش کلی حس خوب دادم موقعِ برگشت ...

- نیازش، نیازم، نیازمون به هم ...

تا تهِ دنیا باهمیم و باهم میمونیم ...

قشنگترین هدیه ی دنیایی :)

جای چند نفری خالی بود ...

منقل بود و کباب و چای ذغالی و دلِ شاد :)

تکون بخورم، هیچکس نیست که ازم پرستاری کنه ...

توی هیچ جای دنیا ندارم ...

چون میتونم با موهای صورتیم تویِ اتاقِ صورتیم

پرده ی صورتیِ گلدارمو کنار بزنم، پنجره رو باز کنم

و صبحو نفس بکشم ...

خوشبختم چون شاید من تنها کسی باشم که صبح

درست وقتی که به خدا سلام و صبح بخیر میدادم

تنها ستاره ی باقی مانده از شب رو دیدم و بهش لبخند زدم :)

خوشبختم چون نورپردازیِ آپارتمانی که دوسش دارم

تو قاب پنجرمونه و همینطور مدرسه ی دبیرستانم ...

خوشبختم چون میتونم تو هوای گرگ و میشِ صبح

لباسِ نارنجیِ رفتگرارو ببینم!

خوشبختم چون میتونم روی تختِ صورتیم دراز بکشم

و به سقفِ آبی آسمون نگاه کنم ...

خدایا شکرت که صبحو میبینم و لمس میکنم و نفس میکشم

خدای زیبایی ها، خدای رنگ ها خودت امروزمونو

زیباتر و رنگی تر از دیروز کن ...

میگفت گذشته ی سختی داشتی، ولی الان به آرامش رسیدی!

میگفت یه چیزایی تو گذشتته بهش بگو شاید ببخشدت ...

خندیده بودم چون که اعتراف به گناه، خودش گناهه!

اونی که باید ببخشه تو، نیستی ...

چجوری میشه زندگی کرد

وقتی مَردانگی یه مَرد و زنانگیِ یه زن مُرده باشه ...؟!

.

.

.

- دخترام حالتِ عادی ندارن انقدر که ما دعوا داشتیم ...

- ۹ ماهه رفته خونه ی شوهرش به آرامش رسیده ...

بهت یاد میدن که یه بازی رو باید تا آخر رفت ...

وسطِ راه هرچقدرم که عقب باشی نباید نا امید شی!

ممکنه آخرین لحظه، یه جفت شش تورو برنده کنه ...

وقتی نگاه میکنم نه از رو هوسه، نه چشم چرانی ...

گاهی اوقات هواسم پرت میشه ...

وقتی یادآوری میکنی سعی میکنم جبران کنم

نه اینکه وقتی تو بگی من از رو اجبار یا ترحم محبت کنم :)

اول باید لمس میکردم، بعد حدس میزدم.

یه جعبه بود که یه لاکِ سرخابی همرنگِ موهام توش بود

گفت اینم کادو وَلِنتاینت :)

خیلی کوچیکه ولی سعی کردم همرنگِ موهات باشه :)

یه ادکلن ۲۱۲ هم گرفته بود گفت اینم کادوی زندگیمون ...

هرچند دیر شد و هرچند کوچیک بود ولی خیلی برام قشنگ بود :)

یکی رو هم به جمعمون اضافه کردم :)

شاید اگه این یکی اضافه نمیشد

این دور هم بودنامون اینجوری نبود ...