ديدن روی تُرا باز هوس گشت مرا ...

خاطره وقت سحر بانگ جرس گشت مرا ...

دوريت باز مرا حلقه ی داری شده بود ...

که به ناگه خبرت راه نفس گشت مرا ...

از همان روز که "تو" رفتی و داغم دادی ...

طرح لبخند جهان نيز عَبس گشت مرا ...

تا که زنجير غمت بال و پرم را بربست ...

آسمان حَرمت ، سَقف قفس گشت مرا ...

| با وجودت دلم از ايل و قبيله ببريد ...

تا که رفتی به خدا بی همه کس گشت مرا ...|

فَريـــ ـآد: شاعر اميد حسينخانی, عکاس حسن الماسی, 3ilent گرافی, گالری سکوت