از اين کوچه عطر شعر عاشقانه می آيد ...

نوای ساز دخترکی از آن خانه می آيد ...

کنار اين ديوار سپيد و پرچين بلند ...

ندای خوش از صدای صادقانه می آيد ...

وای عود و چنگش می بردم به سوی خيال ...

خدای بخواهد ز يار گم شده ام نشانه می آيد ...

چو می رسم به يار سفر کرده در عالم خواب ...

ز شش جهتم ساغی و ساغر و پيمانه می آيد ...

چگونه ره بسپارم از اين خيال عزيز ...

که از لب چون شکرش هزار فسانه می آيد ...

مدام مست می سازد مشام رهگذرانش را  ...

| قسم که از حياط خانه بوی گلخانه می آيد ... |

به روشنی نديده کس رخ چون گل عذارش را ...

ولی شنيده ام که مه صفت از افق شبانه می آيد ...

گرچه نهاده مُهر سکوت بر لب خويش ...

ولی ز قلمش ترنم و سرود و ترانه می آيد ...

فَريـــ ـآد: شاعر اميد حسينخانی, تصوير سازی, گالری سکوت