صدای تو بود ...

که می لرزاند دل مرا ...

پاهایت می آیند و دلت می رود ...!

این چه رفتن و آن چه آمدنیست ...؟

یا بمان و یا ... / یا ندارد ... / باز هم بمان ...

در چشمان پدر ...

در خنده ی خواهر ...

و غیرت برادر ...

چیزی هست که

هیچ کجای دنیا نیست ...

راه گریزی نیست ...

ترسم تمام شهر دچارت شوند ...

از قابـــ ِ چشمان ِ "تـــ ــ ـو"

زيباتر می درخشد ...

خیال ِ توست ...

دختر ناز و قشنگم ...

مامانی ...؟؟؟

میگما کاش تو هیچوقت بزرگ نشی ...

همین قدر کوچولو بمونی ...

با همین دست و پاهای کوچیک و قشنگت ...

آخه ناردونه جون دنیای آدم بزرگا

یجورایی عجیب و غریبه ...

اونقدر عجیب و غریب که گاهی اوقات

سرت گیج میره و تالاپی میخوری زمین ...

.

.

.

دختر قشنگم ...

امیدوارم که حال دلت خوب ِ خوب باشد ...

عزیزکم ...

یک روزهایی هستند که چیزی

کنج ِ گلوی آدمیزاد ، عجیب سنگینی می کند ...

روزهایی که چشمانت

دچار جزر و مد می شوند ...

و هر چه بیشتر حواس دلت را پرت می کنی ،

دریای چشمانت بیشتر بالا می آید ...

هرچقدر این دل ِ خالی شده ات را

کوک میزنی و جمع و جورش میکنی ،

تلافی تنگ بودنش را

از سر چشمانت در می آورد ...

.

.

.

از ميانش يک "تو" کَم شد ...