خوابیده بودم، خوابام تاریک بود.

چشمام هیچ جا رو نمیدید، همه جا صدا بود.

یه دختر بچه ی هفت، هشت ساله روی همین تخت

نشسته بود و داشت گریه میکرد. منم موهای قهوه ایِ

بلندشو گرفته بودمو زار زار برای تنهایی هامون گریه میکردم :)

فَريـــ ـآد: خط خطی های بی صدا, پچ پچ