|
تـــمام رازھایم را داده ام، خانہ ای گرفتہ ام در سکوتـــ ...
|
امشبی را شه دين در حرمش مهمان است ...
ظهر فردا بدنش زير سُم اَسبان است ...
مکن ای صبح طلوع ...
مکن ای صبح طلوع ...
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
+ ( اَمانـــ از دلـــ ِ زينبـــ ــ ـ ... )