سر در کلبه مان، حلقه ای رنگ به رنگ آویختیم

که بگوییم اینجا، گندمزاری ست که از آواز چکاوکش مسحوریم...

یا که شاید اینجا، باغ اناری ست که از تلالو سرخی شان مسروریم ...

ولی افسوس که در این گندمزار، مترسکی محصور است...

یا که شاید این باغ، باغ انار نیست دگر، متروک است...

یا یقینا اینجا، خانه ای منحوس است ...