|
تـــمام رازھایم را داده ام، خانہ ای گرفتہ ام در سکوتـــ ...
|
قسم به روشنای ِ مهتاب در ظلمات ِ آسمان
قسم به ابرهای سرگردان در آسمان ِ شب
قسم به بادهایی که ابرها را به حرکت در می آورند
و قسم به رقص ِ شاخه ها در باد ...
قسم به عشق و قسم به خالق ِ عشق
قسم به تلخی و شیرینی این موهبت
قسم به دستانش و بند بند ِ انگشتانش
قسم به چشمان ِ سحر آمیزش ...
قسم به قلب ِ اثیری ِ من
قسم به قلب ِ محصور ِ او
قسم به تو ، قسم به او ...
که جنتان ِ من ، چهار گوشه ای سبزآبی ست!
که در آن با چادر ِ سفید ِ گلداری به نماز می ایستم
و با سنگ ِ فیروزه لب به تسبیحت می گشایم ...
و بهشت ِ دیگر ِ من ، چهار ستون ِ تن ِ اوست!
که در میان ِ بازوانش به خوابی ابدی فرو خواهم رفت
و صبحدمان با بوسه ای ، چشمان ِ مرده ام را
جانی دوباره می بخشد ...