وقتی از یه چیزی میای تنقید کنی و میزنی تخریبش میکنی!

از روی هر قصد و قرضی که هست. از روی حسادت، شوخی،

اختلاف سلیقه و اختلاف نظر، هر نیتی که داشتی اون موقع

لطفا رو حرفت بمون! چون بعد از ناراحت کردن طرف مقابل

و شاکی شدنش، دیگه تعریف و تمجید و تایید کردنش بی فایده ست!

تعریف کردنای اینچنینی دیگه بی ارزش میشه و حتی اگه آدم بخواد

نمیتونه که باورشون کنه. چون حس میکنه دروغه و فقط رفعِ

دلخوش شدنِ طرف مقابل استفاده میشه و جا داره که

طرف مقابل هم در جوابِ اون شخص و بجای تشکر و ذوق و لبخند.

با یه عَر عَر سرو ته قضیه رو هم بیاره و به احمق فرض شدنش

خاتمه بده. :)

فَريـــ ـآد: خط خطی های بی صدا, پچ پچ