اینکه کجا باشیم مهم نیست :)

بیشتر قدرتو میدونه، بیشتر به دلش میشینه :)

دستامو گذاشتم تو دستاش

انگشتامونو به هم قلاب کردیم

پیشونیمونو به هم چسبوندیم

چشمامونو بستیم و دعا کردیم

اینجوری سالمون رو تحویل کردیم.

با تمام گریه ها و بغض ها و دلتنگی ها

سالِ خیلی خوبی بودی چون عشق رو نشونم دادی.

عاشقی کردن و گذشت و فداکاری و مهربونی و ...

خیلی چیزای دیگه یادم دادی.

باهم خندیدیم، باهم گریه کردیم

ترسیدیم بخاطر از دست دادن همدیگه

ولی تهِ تهش بازم دستامون تو دستای هم بود.

تو هر لحظه، تو هر حال. ممنون عزیز نود و پنجِ عزیز.

بازم دستامون تو دستایِ هم ...

نشون میده که چقدر ارزش داره.

زیادی صاف راه میری، یکم افتاده راه برو...

گفتم من همینم، همینجوری دیده بودیم :)

گفتم حالا خدایی بدت از راه رفتنم میاد؟

گفت نه بخدا دوست دارم، با غرور راه میری.

فقط وقتایی که بحثمون میشه با غرور روتو اونور میکنی

دوست دارم بزنمت :D

من داداشتم محرمتم راحت باش عزیزدلم

ولی تولدتو یادمه، درست برعکسِ تو :)

همه چی یادم میره ...

+ عشق از رفتار معلومه.

از رفتارِ توهم کاملا مشخصه :)

- ببخشید دیگه خو خو

+ بخشیدمت ولی مهم نیست.

از این بدترهم رفتار کنی مهم نیست.

کم کم ازت دور میشم. اونقدر که ناراحت نشم :)

مشکل از تو نیست عزیزم، مشکل از منه!

اون قوی شده و من ضعیف ...

چشمام هیچ جا رو نمیدید، همه جا صدا بود.

یه دختر بچه ی هفت، هشت ساله روی همین تخت

نشسته بود و داشت گریه میکرد. منم موهای قهوه ایِ

بلندشو گرفته بودمو زار زار برای تنهایی هامون گریه میکردم :)

دلش میخواد نقش، بازی کنم :)

منم دستشو نگرفتم :)

تو تنهایی هات بغض میکنی، گریه میکنی، بخاطرِ غرورت ...

ولی وقتی ناراحتت میکنه و با غرور و بی تفاوتی لبخند میزنی :)

تو تنهایی هات فقط بغض میکنی و یخورده بعدش حالت خوب میشه.

بیخیالِ نارضایتی های بقیه

بیخیال همه چی و همه کس

خودمو دنیایِ کوچیکمو عشقه :)

دقیقا چجوری باید با یه مَرد رفتار کنی

که هم مغرور باشی و هم مهربون ...

من وقتی مهربون میشم، غرورمو یادم میره :(

گیره سر، کشِ سر، دامنِ پُف پُفی، پیرهن گُل گُلی و...

کلا در همین حددنیام فانتزی و کودکانه ست.

با چیزای کوچیک، دلم شاد میشه :)

مثلِ بچه ها پشتِ در قایم شدم و سرمو کج کرده بودمو

با مظلومانه ترین شکلِ ممکن نگاش میکردم و اعتراف میکردم.

کلی غُر زد، منم خودمو مظلوم کرده بودم که دلش بسوزه.

میگفت من چجوری برم سرِ کار تورو تنها بذارم؟

یه هفته برو خونه ی مامانِ من، یه هفته برو خونه ی مامانِ خودت.

اینجوری خیالم راحت تره :)

میگفت خوبه راه رفتی شکوندیش، فردا اگه بخوای جارو

یا گردگیری کنی چی؟ واسه زبون درازی یه متر زبون داری

ولی موقع کار کردن دست و پات مثلِ شیلنگه :)

میگفت گلدون شکست فدایِ سرت، خونمون چوبیه.

تا برمیگردم دست به گاز نزنی ها :D

همون گلدون سفیدِ که با کلی عشق خریده بودیم.

اولش باورم نشد که شکسته، همینجوری نگاش کردم.

بعدش میگفتم کاش میشد مثلِ روز اول شه.

تیکه هاشو گذاشتم کنار هم. دیدم یه جاش سوراخه :)

حتی اگه خواب باشه :)

گفتم رفیقیم، از کورس گذاشتنش با دخترام خبر دارم :)

که حاضر نیستم تو تلگرام با همجنسام هم گروه بشی.

گفت خدایی تو اینطور نیستی؟

گفتم معلومه که هستم ...

الان عذاب وجدان گرفتم بخاطر این وبلاگِ پنهونیم...

دلم میخواد از اینجام برم، ولی سخته :(

- نه دیگه؟

+ یعنی عاشقش نیستی؟[!]

- آدم تو زندگیش فقط یبار عاشق میشه.

.

.

.

بعد میگه همه جا باید بگی بله قربان.

سر کار میری، بله قربان. میام پیش تو، بله قربان

قربانِ اصلی تویی :)

همش میگفت خب دوستم داشته باش ...

گفتم تصمیم گرفتم به خودم نرسم.

گفت بدونِ آرایش هم خوشگلی :)

سوراخِ دماغشون کوچیکه، باید قلیون بکشن.

مابقی انگار دودِ قطاره، خیلی بدشکل میشن :(